20 มิถุนายน, 2551

แอร์แบริ่ง ลิเนียร์อาร์ม มาครึ่งทางแล้วครับ

วันนี้ทำอาร์มเสร็จแล้วครับ เป็นแบบง่ายๆ ใช้ท่อคาร์บอน 6 มิลล์ที่เตรียมไว้ อาร์มแบบนี้ไม่ยาวครับ ผมทำเผื่อๆไว้ราวเจ็ดนิ้วครึง ถ้าขยับทำฐานของรางเข้าที่แล้วอาจลดขนาดลงได้อีก ทีแรกสองจิตสองใจว่าจะใช้แบริ่งว่าจะไปถอดจากอาร์มเก่าๆมาใช้ ก็จะทำยาก จะใช้ใบมีดก็ดูจะมีข้อเสียและน่าหวาดเสียว ผมเลยใช้ทังสเตนคาร์ไบน์ ความจริงคือปลายปากกาลูกลื่นนี่แหละครับ หาท่อขาดสองมิลล์มาตัดสวมเข้าให้ได้ฉาก แล้วใส่ปลายปากกาติดกาวก็เสร็จแล้ว ด้านที่จะยึดอาร์ม ผมใช้อลูมิเนียมฉากเล็กๆ มาเจาะรูเล็กๆและแต่งให้เรียบร้อยเพื่อให้เป็นจุดสัมผัสของปลายปากกา อาร์มแบบนี้เมื่อประกอบเข้าที่แล้วจะแน่นหนาไม่แพ้อาร์มชั้นดี แต่การประกอบต้องละเอียดกับมุมต่างๆหน่อย ผมให้มีระยะจากอาร์มถึงจุดหมุนกว้างราวๆสองนิ้วกว่า ดูมั่นคงแข็งแรง และมีเนื้อที่พอที่จะใส่หลอดของปลายปากกาบางส่วนลงไปด้วย ส่วนที่เป็นโลหะจะมีส่วนช่วยซับแรงสั่นเล็กๆได้พอสมควร


ตุ้มน้ำหนักถ่วงผมใช้หลอดพลาสติก และใช้วิธีเติมลูกปืนลงไป เลื่อนปรับเข้าออกได้ ถ้าต้องการให้อาร์มเบาขึ้นก็ยอมเลื่อนออกไปยาวขึ้นหน่อย แต่ถ้าแบกน้ำหนักไหว เอาไว้ใกล้ๆก็เชื่อกันว่าประสิทธิภาพดีกว่า แต่การปรับตั้งน้ำหนักหัวเข็มคงต้องหาตาชั่งละเอียดมาใช้ หลังจากทดลองแล้วผมคงมีเรื่องให้ปรับปรุงให้สวยงาม และแก้ไขข้อบกพร่องของอาร์ม


เฮดเชลทำง่ายๆจากไม้สัก ซึ่งมีคุณภาพทางเสียงดีพอสมควร มีไม้ให้เลือกได้อีกเยอะ ทั้งที่เสียงดีและสวย ผมชอบเสียงที่ได้จากไม้จะอุปาทานหรือไม่ก็ไม่ทราบผมว่าเสียงมันเหมือนเครื่องดนตรีที่ทำจากไม้


คราวนี้ก็ยึดหัวเข็มโดยใช้ด้ายไหม ขันชะเนาะซึ่งเป็นเทคโนโลยีโบราณ ผมนึกถึงนั่งร้านที่ใช้การขันชะเนาะสร้างตึกใหญ่ๆมาเยอะแล้ว เรื่องแรงดึงนี่แน่นหนาไม่แพ้น๊อต เซียนเครื่องเสียงเขาว่าทำให้มีเสียงดี เพราะไม่มีชิ้นส่วนโลหะเข้าไปให้หนัก และอาจไปยุ่งกับคุณภาพเสียงแต่ผมชอบเพราะปรับตั้งเข็มได้ง่าย และขี้เกียจขันน๊อต เส้นไหมนี่เหนียวนะครับถ้าหาไม่ได้จริงๆก็เลาะออกจากเศษผ้าไหมก็ใช้ได้แล้ว เรื่องสีของเส้นด้ายคงไม่ถึงกับมีผลกับเสียงหรอกครับ แต่บังเอิญได้เส้นด้ายสีเหลืองเป็นศิริมงคลกับลีเนียร์อาร์มอันแรกเสียอีก ผมใช้ไม้จิ้มฟันครับ เสร็จแล้วก็เหน็บให้ด้านแหลมช่วยชี้ทางเอาไว้เล็งตอนปรับตั้งเสียเลย


อันนี้เป็นปั๊มกับท่อเก็บเสียง เอาไว้ค่อยเข้ามาเพิ่มเติมรายละเอียดครับ
ท่อเก็บเสียงที่ฝรั่งเขาทำ เขาใช้ถังน้ำมันเครื่องขนาดแกลลอน เอามาเจาะรูใส่สายลมจากปั๊มเข้าไปด้านหนึ่ง อีกด้านก็เจาะรูเอาสายลมไปต่อที่ราง ผมคิดๆดูแล้วมันจะใหญ่โตเกะกะโดยใช่เหตุ ก็เลยออกแบบเอง เอาขวดพลาสติกเล็กๆ ที่เขาใส่น้ำส้ม หรือน้ำข้าวโพด ที่มีฝาปิดแน่น ขนาดที่เห็นสูงราวซักหกนิ้ว แล้วเอาฟองน้ำสอดเข้าไปให้อยู่รอบๆขวดด้านใน สายลมที่มาจากปั๊มก็สอดเข้าทางฝาให้สายลงไปลึกหน่อย อีกด้านก็เจาะรูที่ฝาแล้วต่อไปราง แค่นี้ก็ได้ผลครับ ฟังเสียงจากท่อลมก่อนต่อเข้ารางได้ยินแต่เสียงลมและลมต่อเนื่องดี เสียงดังจากปั๊มอาจวิ่งมาตามสายลม และลมที่ได้ปกติจะสั่นเป็นจังหวะ ถ้าไม่มีถังลมพวกนี้ช่วยอาจส่งแรงสั่นไปรบกวนการทำงานของอาร์มครับ

ผมสร้างอาร์มง่ายๆ น้ำหนักรวมหัวเข็ม น้ำหนักถ่วงและแผ่นลอยตัวแค่ 140 กรัมเท่านั้นเอง เห็นอาร์มยกตัวในฟีลม์ลมซึ่งบางกว่ากระดาษ เคลื่อนที่ไปมาได้แทบไม่มีแรงเสียดทานแล้วดีใจกับงานชิ้นนี้ ที่เหลือก็คือต้องเดินสายสัญญาณและลองเสียงเพื่อหาข้อบกพร่อง รวมทั้งต้องหาวิธีทำฐานให้กับอาร์มชุดนี้

ไม่มีความคิดเห็น: